கபூர் கட்டப்படுவதை வெறுத்த ஷாபி இமாம்

கபுர்களை தகர்த்தெறிவோம் 

நாங்கள் மத்ஹப் வாதிகள் 

இமாம்களை மதிக்கிறோம் என்று சொல்லித் திரியும் 

கபூர் வணங்கிகள் அவர்களுடைய மத்ஹபின் இமாமகிய ஷாபி இமாம் அவர்கள் இப்போது இவர்கள் கொள்கைக்கு எதிராக..!

ஏழு வருடம் படித்து விட்டு 

காசுக்காக மார்கத்தை விற்ற ஹஜ்ரத்களை அடையாளம் கண்டுக் கொள்ளுங்கள் 

குர் ஆண் சுன்னாஹ்வை சொல்லித் தராமல் 

மத்ஹப்ளை சொல்லித் தந்து உங்களை வழிகெடுக்கும் மவ்லவிமார்கள் 

அந்த மத்ஹபை கூட இருட்டடிப்பு சித்து மறைத்து பரப்பி வருவதை அடையலாம் கண்டுக் கொள்ளுங்கள் 

கபுர்கள் இடிக்க பட வேண்டும் என்பது நீங்கள் ஏற்றுக் கொண்ட இமாம்களுடைய கருத்தும் கூட 

நடுநிலையாளர்கள் படித்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள் 

இமாம்கள் இவ்வாறு சொன்னார்கள் என்று சொன்னால் கிதாப் ஆதாரம் கேட்க்கும் போலி ஆளிம்சாகளுக்கு கிதாபில் இருந்தே ஆதாரம் 

அல் உம்மு , ஷாபி இமாம் அவர்களே தொகுத்த நூல்  என்பது குறிப்பிட தக்கது 

ஆதாரம் பின்வருமாறு 

وإنما أحب أن يشخص على وجه الأرض شبرا أو نحوه وأحب أن لا يبنى ولا يجصص فإن ذلك يشبه الزينة والخيلاء وليس الموت موضع واحد منهما ولم أر قبور المهاجرين والأنصار مجصصة  قال الشافعي وقد رأيت من الولاة من يهدم بمكة ما يبنى فيها فلم أر الفقهاء يعيبون ذلك (الأم ج: 1 ص: 277)

கப்ருகள் தரைக்கு மேல் ஒரு ஜான் அல்லது அது போன்ற அளவிற்கு உயர்த்தப்படுவதைத் தான் நான் விரும்புகிறேன். அது கட்டப்படாமல் இருப்பதையும் பூசப்படாமல் இருப்பதையும் நான் விரும்புகிறேன். ஏனென்றால் இது (கட்டுவதும் பூசுவதும்) அலங்காரத்திற்கும் பெருமைக்கும் ஒப்பாக உள்ளது. மரணம் இதற்கு உரியதல்ல. முஹாஜிரீன்கள் மற்றும் அன்சாரி ஸஹாபாக்களின் கப்ருகள் பூசப்பட்டதாக நான் காணவில்லை. நான் மக்கமா நகரில் சில மன்னர்கள் அங்கு கட்டப்பட்ட கப்ருகளை இடித்ததைப் பார்த்தேன். இதை மார்க்க அறிஞர்கள் யாரும் குறை கூறவில்லை. இவ்வாறு ஷாஃபி இமாம் அவர்கள் கூறினார்கள்

(இமாம் ஷாஃபி அவர்கள் தொகுத்த நூல் : அல் உம்மு பாகம் : 1 பக்கம் : 277)

மத்ஹபில் இருந்து இரண்டாம் ஜமாஅத்

மத்ஹப் இமாம்கள்  இரண்டாம் ஜமாஅத் பற்றி 

இரண்டாம் ஜமாஅத் மார்கத்தில் இல்லை 

என்று கூச்சலிட்ட மத்ஹப் வாதிகள் 

அவர்கள்ஏ ற்றுக் கொண்ட இமாம் ஷாபி மற்றும் ஹன்பலி அவர்கள் இரண்டாம் ஜமாஅத் தவறில்லை என்று 

கூறுகிறார்கள் 

ஆதாரங்கள் பின்வருமாறு

முதாலவதாக இமாம் ஷாபி அவர்கள்  

ஒரே பள்ளியில் மீண்டும் மீண்டும் ஜமாஅத் தொழுகை நடத்துவதில் எந்தத் தவறும இல்லை. ஏனென்றால் பள்ளியில் உள்ள அனைத்து மக்களுமே சமமானவர்கள் தான். (பள்ளிவாசல் என்பதே) ஜமாஅத்தாக தொழுகையை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தான். இதுதான் வீதிகளின் ஓரங்களிலுள்ள பள்ளிவாசல்களுக்குரிய சட்டமுமாகும். அங்கு மீண்டும் மீண்டும் ஜமாஅத்தாகத் தொழுவதில் எந்தத் தவறும் இல்லை.

ஆதாரம்: ஹனஃபி மத்ஹப் நூல் அல்மப்சூத்

பாகம்: 1, பக்கம்: 39

இரண்டாவதாக இமாம் ஹன்பலி அவர்கள்

1

مسألة) * (ولا تكره اعادة الجماعة في غير المساجد الثلاثة) معنى اعادة الجماعة انه إذا صلى امام الحي وحضر جماعة أخرى استحب لهم أن يصلوا جماعة وهذا قول ابن مسعود وعطاء والحسن والنخعي واسحق. ( الشرح الكبير لابن قدامة - (ج 2 / ص 7)

மீண்டும் ஜமாஅத் தொழுகை நடத்துவது என்பதின் கருத்தாகிறது ஒரு பகுதியின் இமாம் தொழுகை நடத்தி முடித்த பிறகு வேறொரு ஜமாஅத்தினர் அங்கு வந்தால் அவர்கள் ஜமாஅத்தாக தொழுவது விரும்பத் தக்கதாகும். இதுதான் இப்னு மஸ்வூத்(ரலி) அதாவு, ஹஸன், மற்றும இப்ராஹிம் நகயீ, இஸ்ஹாக் ஆகியோருடைய கருத்துமாகும்


ஆதாரம் : ஹன்பலி மத்ஹப் நூல் அஷ்ஷரஹல் கபீர் லிஇப்னி குதாமா பாகம் : 2 பக்கம் : 7)

2

وقال مالك والثوري والليث وابو حنيفة والشافعي لا تعاد الجماعة في مسجد له امام راتب في غير ممر الناس ومن فاتته الجماعة صلى منفردا لئلا يفضي إلى اختلاف القلوب والعداوة والتهاون في الصلاة مع الامام، ولانه مسجد له امام راتب فكره فيه اعادة الجماعة كالمسجد الحرام ولنا عموم عليه السلام صلاة الجماعة تفضل على صلاة الفذ بخمس وعشرين درجة وروى أبو سعيد قال جاء رجل - وقد صلى رسول الله صلى الله عليه وسلم - فقال أيكم يتجر على هذا؟ فقام رجل فصلى معه قال الترمذي هذا حديث حسن ورواه الاثرم وفيه فقال ألا رجل يتصدق على هذا فيصلي معه؟ وروى باسناده عن أبي امامة عن النبي صلى الله عليه وسلم مثله وزاد فلما صليا قال وهذان جماعة ولانه قادر على الجماعة فاستحب له كالمسجد الذي في ممر الناس وما قاسوا عليه ممنوع ( الشرح الكبير لابن قدامة - (ج 2 / ص 7)

ஜமாஅத் தொழுகை நடந்த பள்ளியில் மீண்டும் ஜமாஅத் தொழுகை நடத்துவதற்கு நம்முடைய ஆதாரமாகிறது தனியாகத் தொழுவதைவிட ஜமாஅத்தாகத் தொழுவது இருபத்தைந்து மடங்கு சிறந்ததாகும் என்று வரக்கூடிய நபியவர்களின் பொதுவான கட்டளையாகும். மேலும் அபூ ஸயீதுல் குத்ரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள் நபியவர்கள் தொழுகை நடத்தி முடித்த பிறகு ஒரு மனிதர் வந்தார். உங்களில் யாராவது ஒருவர் இவரோடு தொழுது இவருக்கு தர்மம் செய்ய மாட்டாரா? என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள் என்ற ஹதீஸம் நமக்குரிய ஆதாரமாகும். இதே ஹதீஸிற்குரிய அறிவிப்பாளர் வரிசையில் அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக பின்வரும் அதிகப்படியான கருத்துக்களும் இடம் பெற்றுள்ளன. அவர்கள் இருவரும் தொழுது முடித்தபோது நபியவர்கள் இந்த இருவரும் ஜமாஅத் ஆகும் என்று கூறினார்கள.

ஆதாரம் : அஷ்ஷரஹல் கபீர் பாகம் : 2 பக்கம் : 7

அல்லாஹ் என்ன சொன்னாலும்

நபி ஸல் எதை சொல்லி இருந்தாலும்

இவை இரண்டையும் விட எங்களுக்கு

இமாம்கள் தான் முக்கியம் என்று

இமாம்களை தூக்கி பிடிக்கும்

இந்த சுன்னத் ஜமாத்தினர்

அவர்கள் மத்ஹபில் அவர்கள் ஏற்றுக் கொண்ட

இமாம்கள் கருத்தை கூட கண்டும் காணமால் இருப்பது வேடிக்கையாக உள்ளது

பள்ளிக்கு தாமதமாக வருவதை தடை செய்யும்
மத்ஹப்வாதிகள் மத்ஹபையே பின்பற்றாதவர்கள் .

இன்னும் சொல்லுவதாக இருந்தால் இவர்கள்
நபிவழிக்கு மட்டும் மாற்றமானவர்கள் இல்லை

அவர்கள் ஏற்றுக் கொண்ட மத்ஹபிர்க்கே மாற்றமானவர்கள்
என்பது தெளிவாகிறது

எனவே மத்ஹப்வாதிகள் மத்ஹபில் நம்பிக்கை
கொண்டவர்களாக இருந்தால் அவர்கள் இரண்டாம் ஜமாஅத்
நடத்த தடை செய்ய கூடாது என்பதை புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்

புரிந்துக் கொள்வது மட்டுமில்லாமல்
இதை நடைமுறைபடுத்தவும் வேண்டும்

செய்வார்களா..?

எதை சொன்னாலும் கிதாபில் இருந்து
எடுத்து காட்ட முடியுமா என்று வெத்து சவால் விடும்
வலிகேடர்களுக்கு இதோ கிதாபில் இருந்தே எடுத்து கட்டி உள்ளேன்

நபி ஸல் அவர்கள் காலத்திலே தோன்றியது சுன்னத் ஜமாஅத் என்று சொல்லிக்கொண்டு மத்ஹப் குப்பைகளை தூக்கி பிடிக்கும் சுனத்தை பேணாத சுன்னத் ஜமாதினருக்கு என் சவால்

பிஜேவை முர்தத் என்று சொல்லித் திரியும் தக்லீத் வாதீகளுக்கு என்னுடைய சவால்

உங்கள் கூற்றுக்கு எதிராக உள்ள உங்கள் இமாம்களை முர்தத் என்று சொல்ல தயாரா ..?

தொடரும்

கேள்விகள் கேட்பது அனாவசியமா?

கேள்விகள் கேட்பது அனாவசியமா?

பல விஷயங்களை கேள்வி கேட்பதின் மூலம் தான் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ள முடியும்.

நீங்கள் அறியாதிருந்தால் அறிவுடையோரிடம் கேளுங்கள்! 
அல்குர்ஆன் 16:43

என்ற இறை வசனம்,  தெரியாத விஷயங்களைத் தெரியவில்லை என்று விட்டு விடாமல், 
தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறது.

பின்வரும் வசனமும் கேள்வி கேட்பதினால் தான் பல விளக்கங்கள் 
நமக்குக்  கிடைக்கும் என்றுரைத்து கேள்வி கேட்பதின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகின்றன.

கேட்போருக்கு யூஸுஃபிடமும், அவரது சகோதரர்களிடமும் பல சான்றுகள் உள்ளன. 
அல்குர்ஆன் 12:7

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கும் கூட இறை வேதம் தொடர்பாகச் 
சந்தேகம் ஏற்பட்டால் அதற்கு முன்பாக அதைத் தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டுத் 
தெளிவு பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என அல்லாஹ் கட்டளையிட்டுள்ளான்.

முஹம்மதே!) நாம் உமக்கு அருளியதில் நீர் சந்தேகத்தில் 
இருந்தால் உமக்கு முந்திய வேதத்தை ஓதுவோரிடம் கேட்பீராக! 
உமது இறைவனிடமிருந்தே இவ்வுண்மை உம்மிடம் வந்துள்ளது. 
சந்தேகிப்போரில் நீர் ஆகிவிடாதீர்! 
அல்குர்ஆன் 10:94

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஸஹாபாக்களும் அன்றைய காலத்து மக்களும் 
கேட்ட பல கேள்விகளை திருமறைக் குர்ஆன் பட்டியலிட்டு அதற்குப் பதில் கூறுகிறது.

பிறைகளைப் பற்றி (முஹம்மதே!) உம்மிடம் கேட்கின்றனர் (2:189)

தாம் எதைச் செலவிட வேண்டும் என்று உம்மிடம் கேட்கின்றனர் (2:215)

புனித மாதத்தில் போர் செய்வது குறித்து உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (2:217)

மது மற்றும் சூதாட்டம் பற்றி உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (2:219)

அனாதைகளைப் பற்றியும் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (2:220)

மாதவிடாய் பற்றியும் உம்மிடம் கேட்கின்றனர் (2:222)

"தமக்கு அனுமதிக்கப்பட்டவை யாவை?'' என்று அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (5:4)

"அந்த நேரம் எப்போது வரும்?'' என்று (முஹம்மதே!) உம்மிடம் அவர்கள் கேட்கின்றனர். (7:187)

(முஹம்மதே!) அந்த நேரம் பற்றி மக்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (33:63)

போர்க்களத்தில் எதிரிகளிடம் கைப்பற்றப்படும் பொருட்களைப் பற்றி (முஹம்மதே!) உம்மிடம் அவர்கள் கேட்கின்றனர். (8:1)

(முஹம்மதே!) உயிரைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (17:85)

(முஹம்மதே!) துல்கர்னைன் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (18:83)

(முஹம்மதே!) மலைகளைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். (20:105)

கேள்வி கேட்பது அநாவசியம் என்பவர்கள் மேற்கண்ட அத்தனை 
இறை வசனங்களுக்கும் இன்னும் ஹதீஸ்களில் ஸஹாபாக்கள் 
நபிகள் நாயகத்திடம் கேட்ட ஆயிரக்கணக்கான கேள்விகளுக்கும் 
என்ன பதில் கூறப் போகிறார்கள்?

பின்வரும் ஹதீஸ்கள் மார்க்கம் தொடர்பாகக் கேள்விகள் 
கேட்க வேண்டும் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

ஹுதைஃபா பின் யமான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
என் தோழர்கள் (நன்மை தரும் செயல்களைப் பற்றி அதிகமாகக் 
கேள்விகள் கேட்டு நபி -ஸல்- அவர்கüடமிருந்து) நன்மையைக் 
கற்றுக் கொண்டார்கள். நான் (தவிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற 
ஆர்வத்தில் நபி -ஸல்- அவர்கüடம் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டு இனி 
வரவிருக்கும்) தீமையைப் பற்றித் தெரிந்து  கொண்டேன். 

நூல்: புகாரி 3607

கபுர்களை ஸியாரத் செய்தல் பற்றிய ஹதித்

கபுர்களை ஸியாரத் செய்யலாமா ?

நபி (ஸல்) அவர்கள் தன்னுடைய கபுரை ஸியாரத் செய்ய வேண்டுமென்று கூறி உள்ளார்கள் 

அது சஹிஹான ஹதீஸா ..?

سنن الدارقطني - (2 / 278)

2695 - ثنا الْقَاضِي الْمَحَامِلِيُّ , نا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَرَّاقُ , نا مُوسَى بْنُ هِلَالٍ الْعَبْدِيُّ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:  مَنْ زَارَ قَبْرِي وَجَبَتْ لَهُ شَفَاعَتِي

யார் என் கப்ரை ஸியாரத் செய்வாரோ அவருக்கு என்னுடைய பரிந்துரை கடமையாகும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்

அறிவிப்பவர் ; இப்னு உமர் (ரலி), 

நூல் : தாரகுத்னீ, பாகம் :2, பக்கம் :278. - 

மிஷ்காத் 241

இந்த செய்தியில் இடம்பெறும் நான்காவது அறிவிப்பாளர் மூஸா பின் ஹிலால் அல்அப்தீ என்பவரின் நம்பத் தன்மை உறுதி செய்யப்படாதவராவார்.

لجرح والتعديل - (8 / 166)

734 - موسى بن هلال العبدى البصري روى عن هشام بن حسان سمعت ابى يقول ذلك قال أبو محمد وروى عن عبد الله العمرى روى عنه أبو بجير محمد بن جابر المحاربي ومحمد بن اسماعيل الاحمسي وابو امية الطرسوسى محمد بن ابراهيم. حدثنا عبد الرحمن قال سألت ابى عنه فقال: مجهول.

மூஸா பின் ஹிலால் அல்அப்தீ என்பவர் யாரெனஅறியப்படாதவர் ஆவார்.

நூல் ; அல்ஜரஹ் வத்தஃதீல், பாகம் :8, பக்கம் : 166

நபி (ஸல்) அவர்கள் கப்ரை ஸியாரத் செய்ய வேண்டும் என்று வலியுறுத்திவரும் செய்திகள் அனைத்தும் பலவீனமானதாகும்.

http://www.binbaz.org.sa/fatawa/3492

சுனன் ஸயீத் பின் மன்ஸூர்

சுனன் ஸயீத் பின் மன்ஸூர் 

புகாரி , முஸ்லிம் போன்று முன்னிளையிலான 
கிதாப் தான் இது இமாம் புகாரி அவர்களின் 
காலத்தில் உள்ள நூல் தான் இந்த சுனன் ஸயீத் பின் மன்ஸூர்  

இந்த கிதாப் இப்போது விற்பனையில் உள்ளது 
Software ஆகவும் உள்ளது 

இந்த நூலின் மொத்த ஹதீஸ்கள் 2978 உள்ளன 

இஸ்லாத்தில் முதலாவது ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஜும்ஆ.

இஸ்லாத்தில் முதலாவது  ஆரம்பிக்கப்பட்ட ஜும்ஆ.

இஸ்லாத்தில் முதன் முதலாவது ஜம்ஆவை ஆரம்பித்த பெருமை அஸ்அத் பின் ஸுராரா (ரலி) அவர்களுக்கே இந்தப் பெருமை சேரும். மக்காவில் நபி (ஸல்) அவர்களால்  நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டுதலுடன் இந்த நபித் தோழர் முதன் முதலில் மதீனாவிற்கு ஒரு மைல் தூரத்தில் உள்ள பனூ பயாழா என்ற ஒரு கூட்டத்தினருக்குச் சொந்தமாக கூழாங்  கற்கள் நிறைந்த இடத்தில் அஸ்அத் பின் ஸுராரா (ரலி) அவர்களின் தலைமையில் கிட்டத்தட்ட நாட்பது பேர்களை உள்ளடக்கிய ஒரு சிறு கூட்டத்தினர் இவரின் தலைமையில் தொழுதார்கள் என்ற வரலாற்றை இப்போது நாம் பார்ப்போம்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் தன்னுடைய நாற்பதாவது வயதில்  அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று மக்காவில் பிரச்சாரம் செய்தார்கள் பிரச்சாரம் செய்யும் போது கடுமையான சோதனைகளுக்கும் தொல்லைகளுக்கும் துன்பங்களுக்கும் மத்தியில் இந்த சத்தியப் பிரச்சாரத்தை மக்கள் மத்தியில் செய்து வந்தார்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்ட அந்த மக்கள் தொழுகை நிறைவேற்றும் போது கூட அவர்கள் அனைவர்களும் கூட்டாகத் தொழ முடியாத ஒரு நிர்ப்பந்தமான நிலை இருந்தது.

மக்காவில் நபியாக வாழ்ந்த பதின் மூன்று வருட காலத்தில் அவர்கள் ஜும்ஆவை நடத்த முடியவில்லை. மக்கா வெற்றிக்குப் பிறகுதான் அங்கு ஜும்ஆ நடைபெற்று வந்தது. மக்காவைப் பொறுத்த வரை அறபுக்கள் அனைவர்களும் கஃபாவை புனிதமான ஒரு ஆலயமாகக் கருதி வந்தார்கள். ஹஜ்ஜுடைய காலத்தில் அனைவர்களும் மக்காவிற்கு யாத்திரிகை மேற் கொண்டு மக்காவை நோக்கி வருவார்கள். அப்படி மக்காவிற்கு ஹஜ்ஜுக்கு வரும் மக்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் தான் இறைத் தூதர் என்பதையும் இஸ்லாத்தினுடைய சட்டதிட்டங்களையும் ஓர் இறைக் கோட்பாட்டையும் சிலை வணக்கத்தையும் எதிர்த்து உள்ளுர் மக்களுக்கு சொல்வது போன்று வெளியூரில் இருந்து வரும் மக்களுக்கும்  பிரச்சாரம் செய்வார்கள். இப்படி பதின் மூன்று வருட காலம் செய்து வந்தார்கள் இப்படி நபி (ஸல்) அவர்கள் தன்னுடைய ஐம்பதாவது வயதில் மதீனாவில் இருந்து ஆறு பேர்கள் கொண்ட ஒரு குழு ஹஜ் செய்வதற்காக வேண்டி வருகை தந்தார்கள். அந்த ஆறு பேர்களுக்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் இஸ்லாத்தைப் போதித்தார்கள். இவ்வாறு நபி (ஸல்) அவர்களின் போதனையைக் ஆறு பேர்களும் கேட்ட போது அவர்களுக்கு ஒரு மன மாற்றம் ஏற்பட்டு இவர் கூறுவது சரியாகத் தோன்றுவதாக அவர்களுக்குள் ஒரு சிறு மாற்றம் ஏற்பட்டது.

ஆனால் அந்த நேரம்; இஸ்லாத்தை அவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை நபி (ஸல்) அவர்களை சந்தித்து விட்டு மதீனாவிற்குச் சென்ற இவர்கள் அடுத்த ஆண்டு வரும் போது இந்த ஆறு பேர்களுடன் சேர்ந்து பனிரெண்டு பேர்கள் மதீனாவில் இருந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள்வதற்காக வேண்டி நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்ப்பதற்கு மக்காவிற்கு வருகிறார்கள்.

அடுத்த ஆண்டு ஹஜ்ஜுடைய காலத்தைக் கணித்து வருகிறார்கள் ஏனெனில் ஹஜ்ஜுடைய காலம் அல்லாத காலத்தில் முஹம்மதை சந்திக்க வந்தவர்கள் என்று மக்கா இணைவைப்பாளர்களுக்கு தெரிந்தால் அவர்களுக்கு  சொல்லொன்னாத் துன்பதைக் கொடுப்பார்கள் அதனால் தான் அவர்கள் ஹஜ் காலத்தை தேர்வு செய்தார்கள். இந்த பனிரெண்டு பேர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களை தனித் தனியாக சந்தித்தார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வை இறைவனாகவும் நபி (ஸல்) அவர்களை அல்லாஹ்வின் இறுதித் தூதராகவும் ஏற்றுக் கொண்டதோடு இஸ்லாத்தை வாழ்க்கை நெரியாகவும் ஏற்றுக் கொண்டு உயிருள்ள வரை இஸ்லாத்தை உயிருள்ள வரை பின்பற்றுவதாகவும்  இன்னும் பல உடன் படிக்கைகளையும் எடுத்துக் கொண்டு நாங்கள் எங்கள் ஊராகிய மதீனாவிற்குச் சென்று அங்கு இந்த சத்தியப் பிரச்சாரத்தை செய்வதாகவும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு உறுதி மொழி கொடுத்தார்கள். இவர்கள் ஹஸ்ரஜ் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த அஸ்அத் பின் சுராரா (ரலி) அவர்களின் தலைமையில் முதன் முதலில் இஸ்லாத்தைத் தழுவுகிறார்கள். இவர்கள் தான் இஸ்லாமிய சாம்ராஜியம் மதீனாவில் உருவாகுவதற்கு அடித்தளமிட்டவர்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களில் தலைமையில் இஸ்லாமிய அரசு உருவாகுவதற்கு  முக்கிய காரணமாக இருந்தவர்களில்  கஅப் பின் மாலிக்,  உபாதா பின் அஸ்ஸாமித், உக்பா பின் ஆமிர், பத்ருப் போரில் அபூ ஜஹ்லைக் கொன்ற முஆத் (ரலி) ஆகியோர் அடங்குவார்கள்.

இந்த பன்னிரெண்டு பேர் நபி (ஸல்)  அவர்களை சந்தித்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். அவர்கள் இஸ்லாத்தை எற்றபின் நீங்கள் உங்கள் ஊருக்குச்சென்று ஜும்ஆ தொழுகை நடத்துங்கள் ஏனென்றால் மக்காவில் ஜும்ஆ நடத்த இயலாது. அதனால் நீங்கள் மதீனாவிற்கு சென்று அங்கு ஜும்ஆ தொழுகை நடத்துங்கள் என்று அந்த பன்னிரெண்டு பேரில்  அஸ்அத் பின் சுராரா அவர்களுக்கு ஆணை பிறப்பித்தார்கள். அவர் அங்கு சென்று ஜும்ஆவை நடத்தினார்.

இது நபி (ஸல்) அவர்களின் 52 வது வயதில் நடந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என நியமனம் செய்து 12 வது வருடத்திற்கு பிறகு முதல் ஜும்ஆ நடந்தது. தொடர்ந்து ஜ‚ம்ஆ நடந்து கொண்டே
இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் பிறந்த ஊரி(மக்காவி)ல் ஜும்ஆ நடத்தவில்லை. நடத்துவதற்கான வாய்ப்பு அங்கு இல்லை. முதன்முதலில் ஜும்ஆ தொழுகை நபி (ஸல்) அவர்களின் அனுமதியுடன் நடத்தியது அஸ்அத் பின் சுராரா என்ற ஒரு ஸஹாபி தான்.

கியாமத் நாள் வரை நடக்கும் ஜும்ஆவின் நன்மைகளில் ஒரு பங்கு அவருக்கும் இருக்கும். இந்த நல்ல காரியத்தை நபி (ஸல்) அவர்களின் கட்டளையினை ஏற்று தொடங்கி வைத்ததற்கான நன்மை அவருக்கும் சேரும். புதிய மார்கமாக மதீனாவில் இருப்பதால் அவர்கள் மதீனாவில் ஜும்ஆவை நடத்தினால் குழப்பம் ஏற்பட்டுவிடும் என்று எண்ணி ஊருக்கு வேளியே பனூ பயாளா என்ற சமுதாயத்திற்குச் சொந்தமாக கூழங்கற்கள் நிறைந்த மணல் பகுதியில் நடத்தினார்கள்.  இங்கு ஒரு விசயத்தைக் கவனிக்க வேண்டும் இன்றை அறிஞர்கள் ஜும்ஆவை நடத்துவது என்றால் அது பள்ளிவாசலாக இருக்க வேண்டும், வக்பு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும் கூரை இல்லாத கட்டிடத்தில் ஜும்ஆ நடத்தலாமா? என்றல்லாம்  கூறுவார்கள். ஆனால் இஸ்லாத்தில் முதன் முதலாக நபி (ஸல்) அவர்களின் அங்கீகாரத்துடன் நடத்தப்பட்ட முதலாவது ஜும்ஆ தனியாருக்கு சொந்தமான மதீனாவில் இருந்து ஒரு மைல் தொலைவில் உள்ள ஒரு இடத்தில் தான் நடத்தப்பட்டது. இவர்கள் பன்னிரெண்டு பேர்களுடன் சேர்த்து கிட்டத்தட்ட நாற்பது பேர்கள் இருந்தார்கள்.  நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வருகை தந்து அவர்கள் தலைமையில் ஜும்ஆ நடைபெறும் வரையும் அஸ்அத் பின் சுராரா (ரலி) அவர்கள் தான் தலைமை ஏற்று நடத்தி வந்தார்கள். இது பற்றிய ஒரு செய்தி பின்வருமாறு

கஅப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் வயது முதிர்ந்து கண் பார்வை அற்றவராக இருந்த போது அவருடைய மகன் அப்துர் ரஹ்மான் பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் தன்னுடைய தந்தையான கஅப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களை பள்ளிவாசலுக்கு அழைத்துச் செல்லக் கூடியவாரக இருந்தார்கள் இவ்வாறு அழைத்துச் செல்லும் போது வெள்ளிக் கிழமை அதான் ஓசையைக் கேட்கும் போது என்னுடைய தந்தை அஸ்அத் பின் சுராரா (ரலி) அவர்களுக்காக வேண்டி அல்லாஹ்விடம் பிராத்தித்தார்கள் இவ்வாறு தொடர்ந்து பிராத்தித்து வந்ததை அவதானித்த அவர்களின் மகன் அப்துர் ரஹ்மான் தந்தையை ஒவ்வொரு வெள்ளிக் கிழமையும் நீங்கள் அதான் ஓசையைக் கேட்கும் போது எல்லாம் அஸ்அத் பின் சுராராவிற்கு அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுவதை நான் அவதானிக்கிறேன். அதற்குரிய காரணம் என்று என்று கேட்டார்கள். அப்போது கஅப் (ரலி) அவர்கள் நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் இருந்து மதீனாவிற்கு வருவதற்கு முன்னர் இவர் தலைமையில்தான் ஜும்ஆவை நிறைவேற்றி வந்தோம். இவரின் மூலம் தான் இஸ்லாத்தைப் பற்றி அறிந்து கொண்டோம். என்று தன்னுடைய மகனுக்குக் கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு நபித் தோழர் மூலம் முதலாவது ஜும்ஆ நடத்தப்படுகிறது. இரண்டாவது ஜம்ஆ பஹ்ரைனில் உள்ள ஜவாஸா என்ற இடத்தில் நடைபெற்றது அதன் பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிஜ்ரத் மேற்கொண்டு வந்து குபாப் பள்ளியைக் கட்டி அங்கு ஜம்ஆ நடத்திய பிறகு அதன் பிறகு மஸ்ஜிதுன் நபிவியைக் கட்டியது எல்லாம் பின்னர் நடந்த சம்பவங்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த ஜம்ஆவிற்கு முக்கியமான ஒரு அந்தஸ்த்தைக் கொடுத்துள்ளார்கள் நமது பார்வையில் ஜம்ஆ  நாள் என்பது வாரத்தில் ஒரு நாள் தொழுகைக்கும் மட்டும் உள்ளது என்று விளங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். நபி (ஸல்) அவர்களின் பார்வையில் ஜம்ஆவுடைய நாள் என்பது ஒரு பெருநாளாகும் என்று கூறிப்பிட்டுள்ளார்கள். அதனால் தான் வெள்ளிக் கிழமை நாளில் நோன்பு வைப்பதைத் தடைசெய்துள்ளார்கள் எவராவது வெள்ளிக் கிழமை நாள் நோன்பு வைக்க வேண்டும் என்றால் அவர் ஒரு நாள் முந்திய நாளுடன் சேர்த்து  வியாழன் வெள்ளியாக நோன்பு வைக்க வேண்டும் அல்லது ஒரு நாள் பின்திய நாளுடன் சேர்த்து வெள்ளி சனியாக நோன்பு வைக்க வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

ஒரு ஹதீஸில் நபி (ஸல்) அவர்கள் இதற்குக் காரணம் சொல்லும் போது ஏனென்றால் இது ஒரு பெருநாள் அன்றைய நாள் முழுவதும் பெருநாளாக இருந்தால் முந்தி ஒன்றை சேர்த்தோ அல்லது பிந்தி ஒன்றை சேர்த்தோ நோன்பு வைக்கக் கூடாது. ஏளாத்தாள ஒரு பெருநாள் போன்றது வெள்ளிக் கிழமை பொருநாளில் ஒரு சிறிய பகுதி இருப்பதன் காரணமாக அவ்வாறு கூறியுள்ளார்கள் அன்றைய நாளில் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்கள் கடமையான குளிப்பைக் குளிக்க வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார்கள் இதை நாம் விளங்கி வைத்துள்ளோம்.  ஆனால் ஒருவருக்கு குளிப்புக் கடமை ஆகவில்லை என்றாலும் வெள்ளிக்கிழமைக்காக அவர் குளிக்க வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

அபூதாவூத் 1069
இப்னு குஸைமா 1724
சுனனுல் குப்ரா நஸாயீ 188
ஹாகிம் 1/101

சிமாக் பின் ஹர்ப்

தொழுகையில் நெஞ்சில் கை கட்ட வேண்டும் என்று வரக்கூடிய ஹதீஸ் 

இறைத்தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களை வலது பக்கமும் இடது பக்கமும் திரும்பும் போது பார்த்தேன்,(தொழுகையில்) நெஞ்சின் மீதுஇக்கையை வைப்பதையும் பார்த்தேன்,
அறிவிப்பாளர் – ஹுல்ப் ரழியல்லாஹு அன்ஹு
நூல் : அஹ்மத்- எண் : 20961

இந்த ஹதீஸில் இடம் பெரும் சிமாக் என்பர்வர் பலவீனமானவர் இவர் அறிவிக்கும் ஹதீஸ் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ள கூடாது என்று சுன்னத் ஜமாதின் உலமாக்கள் சொல்லுகிறார்கள்


சிமாக் அறிவிக்கும் ஹதீஸ் அனைத்தும் பலவீனமான ஹதீஸ் என்றால்


ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் சிமாக் அறிவிக்கும் ஹதீஸ் 38 ஹதீஸ்கள் உள்ளன இதை அனைத்தையும் சுன்னத் ஜமாதினர்கள் பலவீனமான ஹதீஸ் என்று கூற தயாரா.


சிமாக் பின் ஹர்ப் அறிவிக்கும் அந்த 38 ஹதீஸ்


ஸஹீஹ் முஸ்லிம் சிமாக் பின் ஹர்ப் அறிவிப்பு

1,

1007 - حَدَّثَنَا يَحْيَى بن يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بن بَشِيرٍ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- يُسَوِّى صُفُوفَنَا حَتَّى كَأَنَّمَا يُسَوِّى بِهَا الْقِدَاحَ حَتَّى رَأَى أَنَّا قَدْ عَقَلْنَا عَنْهُ ثُمَّ خَرَجَ يَوْمًا فَقَامَ حَتَّى كَادَ يُكَبِّرُ فَرَأَى رَجُلاً بَادِيًا صَدْرُهُ مِنَ الصَّفِّ فَقَالَ « عِبَادَ اللَّهِ لَتُسَوُّنَّ صُفُوفَكُمْ أَوْ لَيُخَالِفَنَّ اللَّهُ بَيْنَ وُجُوهِكُمْ ».


معانى بعض الكلمات :
القداح : جمع القدح وهو خشب السهام حين تنحت وتبرى وتسوى


2,


1055 - حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بن أَبِى شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بن عَلِىٍّ عَنْ زَائِدَةَ حَدَّثَنَا سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ إِنَّ النَّبِىَّ -صلى الله عليه وسلم- كَانَ يَقْرَأُ فِى الْفَجْرِ بِ (ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ) وَكَانَ صَلاَتُهُ بَعْدُ تَخْفِيفًا.


3,


1140 - وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن عَبْدِ اللَّهِ بن نُمَيْرٍ وَإِسْحَاقُ بن إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابن نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بن عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِىُّ عَنْ سماك بن حرب عَنْ مُوسَى بن طَلْحَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا نُصَلِّى وَالدَّوَابُّ تَمُرُّ بَيْنَ أَيْدِينَا فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- فَقَالَ « مِثْلُ مُؤْخِرَةِ الرَّحْلِ تَكُونُ بَيْنَ يَدَىْ أَحَدِكُمْ ثُمَّ لاَ يَضُرُّهُ مَا مَرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ ». وَقَالَ ابن نُمَيْرٍ « فَلاَ يَضُرُّهُ مَنْ مَرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ »


4,


1400 - وَحَدَّثَنِى سَلَمَةُ بن شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بن أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ كَانَ بِلاَلٌ يُؤَذِّنُ إِذَا دَحَضَتْ فَلاَ يُقِيمُ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- فَإِذَا خَرَجَ أَقَامَ الصَّلاَةَ حِينَ يَرَاهُ.
5,
1435 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ كِلاَهُمَا عَنْ يَحْيَى الْقَطَّانِ وَابن مَهْدِىٍّ - قَالَ ابن الْمُثَنَّى حَدَّثَنِى يَحْيَى بن سَعِيدٍ - عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ ابن الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بن مَهْدِىٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سماك عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ كَانَ النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- يُصَلِّى الظُّهْرَ إِذَا دَحَضَتِ الشَّمْسُ.
6,


1557 - حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بن عَبْدِ اللَّهِ بن يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سماك ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بن يَحْيَى - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنْ سماك بن حرب قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بن سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ نَعَمْ كَثِيرًا كَانَ لاَ يَقُومُ مِنْ مُصَلاَّهُ الَّذِى يُصَلِّى فِيهِ الصُّبْحَ أَوِ الْغَدَاةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ قَامَ وَكَانُوا يَتَحَدَّثُونَ فَيَأْخُذُونَ فِى أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَيَضْحَكُونَ وَيَتَبَسَّمُ.
7,


2041 - وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بن أَبِى شَيْبَةَ وَابن نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن بِشْرٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ حَدَّثَنِى سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّى مَعَ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- الصَّلَوَاتِ فَكَانَتْ صَلاَتُهُ قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا. وَفِى رِوَايَةِ أَبِى بَكْرٍ زَكَرِيَّاءُ عَنْ سماك.
8,


2282 - حَدَّثَنَا يَحْيَى بن يَحْيَى وَأَبُو بَكْرِ بن أَبِى شَيْبَةَ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ عَنْ مَالِكِ بن مِغْوَلٍ عَنْ سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ أُتِىَ النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- بِفَرَسٍ مُعْرَوْرًى فَرَكِبَهُ حِينَ انْصَرَفَ مِنْ جَنَازَةِ ابن الدَّحْدَاحِ وَنَحْنُ نَمْشِى حَوْلَهُ.


9,


2283 - وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبن الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- عَلَى ابن الدَّحْدَاحِ ثُمَّ أُتِىَ بِفَرَسٍ عُرْىٍ فَعَقَلَهُ رَجُلٌ فَرَكِبَهُ فَجَعَلَ يَتَوَقَّصُ بِهِ وَنَحْنُ نَتَّبِعُهُ نَسْعَى خَلْفَهُ - قَالَ - فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ إِنَّ النَّبِىَّ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ « كَمْ مِنْ عِذْقٍ مُعَلَّقٍ - أَوْ مُدَلًّى - فِى الْجَنَّةِ لاِبن الدَّحْدَاحِ ». أَوْ قَالَ شُعْبَةُ « لأَبِى الدَّحْدَاحِ ».
10,


4299 - وَحَدَّثَنِى زُهَيْرُ بن حرب حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بن مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سماك بن حرب حَدَّثَنِى مُصْعَبُ بن سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مَرِضْتُ فَأَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- فَقُلْتُ دَعْنِى أَقْسِمْ مَالِى حَيْثُ شِئْتُ فَأَبَى. قُلْتُ فَالنِّصْفُ فَأَبَى. قُلْتُ فَالثُّلُثُ قَالَ فَسَكَتَ بَعْدَ الثُّلُثِ. قَالَ فَكَانَ بَعْدُ الثُّلُثُ جَائِزًا.


11,


4368 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَابن بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ تَمِيمِ بن طَرَفَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَدِىَّ بن حَاتِمٍ وَأَتَاهُ رَجُلٌ يَسْأَلُهُ مِائَةَ دِرْهَمٍ. فَقَالَ تَسْأَلُنِى مِائَةَ دِرْهَمٍ وَأَنَا ابن حَاتِمٍ وَاللَّهِ لاَ أُعْطِيكَ. ثُمَّ قَالَ لَوْلاَ أَنِّى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- يَقُولُ « مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ ثُمَّ رَأَى خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَأْتِ الَّذِى هُوَ خَيْرٌ ».
12,


4369 - حَدَّثَنِى مُحَمَّدُ بن حَاتِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ تَمِيمَ بن طَرَفَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَدِىَّ بن حَاتِمٍ أَنَّ رَجُلاً سَأَلَهُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ وَزَادَ وَلَكَ أَرْبَعُمِائَةٍ فِى عَطَائِى.
13,


4450 - وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بن عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مَالِكُ بن إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سماك بن حرب عَنْ مُعَاوِيَةَ بن قُرَّةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- نَفَرٌ مِنْ عُرَيْنَةَ فَأَسْلَمُوا وَبَايَعُوهُ وَقَدْ وَقَعَ بِالْمَدِينَةِ الْمُومُ - وَهُوَ الْبِرْسَامُ - ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ وَزَادَ وَعِنْدَهُ شَبَابٌ مِنَ الأَنْصَارِ قَرِيبٌ مِنْ عِشْرِينَ فَأَرْسَلَهُمْ إِلَيْهِمْ وَبَعَثَ مَعَهُمْ قَائِفًا يَقْتَصُّ أَثَرَهُمْ.
14,


4481 - حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بن مُعَاذٍ الْعَنْبَرِىُّ حَدَّثَنَا أَبِى حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ عَنْ سماك بن حرب أَنَّ عَلْقَمَةَ بن وَائِلٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ قَالَ إِنِّى لَقَاعِدٌ مَعَ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَقُودُ آخَرَ بنسْعَةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا قَتَلَ أَخِى. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « أَقَتَلْتَهُ ». فَقَالَ إِنَّهُ لَوْ لَمْ يَعْتَرِفْ أَقَمْتُ عَلَيْهِ الْبَيِّنَةَ. قَالَ نَعَمْ. قَتَلْتُهُ قَالَ « كَيْفَ قَتَلْتَهُ ». قَالَ كُنْتُ أَنَا وَهُوَ نَخْتَبِطُ مِنْ شَجَرَةٍ فَسَبنى فَأَغْضَبنى فَضَرَبْتُهُ بِالْفَأْسِ عَلَى قَرْنِهِ فَقَتَلْتُهُ. فَقَالَ لَهُ النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- « هَلْ لَكَ مِنْ شَىْءٍ تُؤَدِّيهِ عَنْ نَفْسِكَ ». قَالَ مَا لِى مَالٌ إِلاَّ كِسَائِى وَفَأْسِى. قَالَ « فَتَرَى قَوْمَكَ يَشْتَرُونَكَ ». قَالَ أَنَا أَهْوَنُ عَلَى قَوْمِى مِنْ ذَاكَ. فَرَمَى إِلَيْهِ بنسْعَتِهِ. وَقَالَ « دُونَكَ صَاحِبَكَ ». فَانْطَلَقَ بِهِ الرَّجُلُ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ ». فَرَجَعَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ بَلَغَنِى أَنَّكَ قُلْتَ « إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ ». وَأَخَذْتُهُ بِأَمْرِكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « أَمَا تُرِيدُ أَنْ يَبُوءَ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ ». قَالَ يَا نَبِىَّ اللَّهِ - لَعَلَّهُ قَالَ - بَلَى. قَالَ « فَإِنَّ ذَاكَ كَذَاكَ ». قَالَ فَرَمَى بنسْعَتِهِ وَخَلَّى سَبِيلَهُ.
15,


4520 - وَحَدَّثَنِى أَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بن حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِىُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ رَأَيْتُ مَاعِزَ بن مَالِكٍ حِينَ جِىءَ بِهِ إِلَى النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- رَجُلٌ قَصِيرٌ أَعْضَلُ لَيْسَ عَلَيْهِ رِدَاءٌ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ أَنَّهُ زَنَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى اللهعليه وسلم - « فَلَعَلَّكَ ». قَالَ لاَ وَاللَّهِ إِنَّهُ قَدْ زَنَى الأَخِرُ - قَالَ - فَرَجَمَهُ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ « أَلاَ كُلَّمَا نَفَرْنَا غَازِينَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ خَلَفَ أَحَدُهُمْ لَهُ نَبِيبٌ كَنَبِيبِ التَّيْسِ يَمْنَحُ أَحَدُهُمُ الْكُثْبَةَ أَمَا وَاللَّهِ إِنْ يُمْكِنِّى مِنْ أَحَدِهِمْ لأُنَكِّلَنَّهُ عَنْهُ »


16,


4521 - وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَابن بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبن الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بن سَمُرَةَ يَقُولُ أُتِىَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- بِرَجُلٍ قَصِيرٍ أَشْعَثَ ذِى عَضَلاَتٍ عَلَيْهِ إِزَارٌ وَقَدْ زَنَى فَرَدَّهُ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ أَمَرَ بِهِ فَرُجِمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « كُلَّمَا نَفَرْنَا غَازِينَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ تَخَلَّفَ أَحَدُكُمْ يَنِبُّ نَبِيبَ التَّيْسِ يَمْنَحُ إِحْدَاهُنَّ الْكُثْبَةَ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُمْكِنِّى مِنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ إِلاَّ جَعَلْتُهُ نَكَالاً ». أَوْ نَكَّلْتُهُ. قَالَ فَحَدَّثْتُهُ سَعِيدَ بن جُبَيْرٍ فَقَالَ إِنَّهُ رَدَّهُ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ.
17,


4655 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَابن بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبن الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ مُصْعَبِ بن سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ نَزَلَتْ فِىَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ أَصَبْتُ سَيْفًا فَأَتَى بِهِ النَّبِىَّ -صلى الله عليه وسلم- فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ. فَقَالَ « ضَعْهُ ». ثُمَّ قَامَ فَقَالَ لَهُ النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- « ضَعْهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ ». ثُمَّ قَامَ فَقَالَ نَفِّلْنِيهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ « ضَعْهُ ». فَقَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ أَأُجْعَلُ كَمَنْ لاَ غَنَاءَ لَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- « ضَعْهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهَ ». قَالَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ (يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنْفَالِ قُلِ الأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُول


18,


4812 - حَدَّثَنَا هَدَّابُ بن خَالِدٍ الأَزْدِىُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بن سَلَمَةَ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بن سَمُرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- يَقُولُ « لاَ يَزَالُ الإِسْلاَمُ عَزِيزًا إِلَى اثْنَىْ عَشَرَ خَلِيفَةً ». ثُمَّ قَالَ كَلِمَةً لَمْ أَفْهَمْهَا فَقُلْتُ لأَبِى مَا قَالَ فَقَالَ « كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ ».


19,


4888 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ عَلْقَمَةَ بن وَائِلٍ الْحَضْرَمِىِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلَ سَلَمَةُ بن يَزِيدَ الْجُعْفِىُّ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- فَقَالَ يَا نَبِىَّ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ قَامَتْ عَلَيْنَا أُمَرَاءُ يَسْأَلُونَا حَقَّهُمْ وَيَمْنَعُونَا حَقَّنَا فَمَا تَأْمُرُنَا فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ سَأَلَهُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ سَأَلَهُ فِى الثَّانِيَةِ أَوْ فِى الثَّالِثَةِ فَجَذَبَهُ الأَشْعَثُ بن قَيْسٍ وَقَالَ « اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا فَإِنَّمَا عَلَيْهِمْ مَا حُمِّلُوا وَعَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ ».
20,


5062 - وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ عَنِ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- أَنَّهُ قَالَ « لَنْ يَبْرَحَ هَذَا الدِّينُ قَائِمًا يُقَاتِلُ عَلَيْهِ عِصَابَةٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ ».


21,


5256 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبن الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ عَلْقَمَةَ بن وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ وَائِلٍ الْحَضْرَمِىِّ أَنَّ طَارِقَ بن سُوَيْدٍ الْجُعْفِىَّ سَأَلَ النَّبِىَّ -صلى الله عليه وسلم- عَنِ الْخَمْرِ فَنَهَا أَوْ كَرِهَ أَنْ يَصْنَعَهَا فَقَالَ إِنَّمَا أَصْنَعُهَا لِلدَّوَاءِ فَقَالَ « إِنَّهُ لَيْسَ بِدَوَاءٍ وَلَكِنَّهُ دَاءٌ ».


22,


5477 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَابن بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبن الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ عَنْ أَبِى أَيُّوبَ الأَنْصَارِىِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- إِذَا أُتِىَ بِطَعَامٍ أَكَلَ مِنْهُ وَبَعَثَ بِفَضْلِهِ إِلَىَّ وَإِنَّهُ بَعَثَ إِلَىَّ يَوْمًا بِفَضْلَةٍ لَمْ يَأْكُلْ مِنْهَا لأَنَّ فِيهَا ثُومًا فَسَأَلْتُهُ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ « لاَ وَلَكِنِّى أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِ ». قَالَ فَإِنِّى أَكْرَهُ مَا كَرِهْتَ.


23,


557 - حَدَّثَنَا سَعِيدُ بن مَنْصُورٍ وَقُتَيْبَةُ بن سَعِيدٍ وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِىُّ - وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سماك بن حرب عَنْ مُصْعَبِ بن سَعْدٍ قَالَ دَخَلَ عَبْدُ اللَّهِ بن عُمَرَ عَلَى ابن عَامِرٍ يَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَقَالَ أَلاَ تَدْعُو اللَّهَ لِى يَا ابن عُمَرَ. قَالَ إِنِّى سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- يَقُولُ « لاَ تُقْبَلُ صَلاَةٌ بِغَيْرِ طُهُورٍ وَلاَ صَدَقَةٌ مِنْ غُلُولٍ ». وَكُنْتَ عَلَى الْبَصْرَةِ.


24,
558 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَابن بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بن أَبِى شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بن عَلِىٍّ عَنْ زَائِدَةَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَوَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ كُلُّهُمْ عَنْ سماك بن حرب بِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- بِمِثْلِهِ.


25,


5721 - حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بن أَبِى شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بن عَبْدِ اللَّهِ بن نُمَيْرٍ وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ وَمُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى الْعَنَزِىُّ - وَاللَّفْظُ لاِبن نُمَيْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا ابن إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سماك بن حرب عَنْ عَلْقَمَةَ بن وَائِلٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بن شُعْبَةَ قَالَ لَمَّا قَدِمْتُ نَجْرَانَ سَأَلُونِى فَقَالُوا إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ يَا أُخْتَ هَارُونَ وَمُوسَى قَبْلَ عِيسَى بِكَذَا وَكَذَا. فَلَمَّا قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ « إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَمُّونَ بِأَنْبِيَائِهِمْ وَالصَّالِحِينَ قَبْلَهُمْ ».


26,


6009 - حَدَّثَنَا عَلِىُّ بن خَشْرَمٍ أَخْبَرَنَا عِيسَى - يَعْنِى ابن يُونُسَ - عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سماك بن حرب عَنْ عَلْقَمَةَ بن وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ « لاَ تَقُولُوا الْكَرْمُ. وَلَكِنْ قُولُوا الْحَبَلَةُ ». يَعْنِى الْعِنَبَ.


27,


6010 - وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بن حرب حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بن عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك قَالَ سَمِعْتُ عَلْقَمَةَ بن وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِىَّ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ « لاَ تَقُولُوا الْكَرْمُ. وَلَكِنْ قُولُوا الْعِنَبُ وَالْحَبَلَةُ ».
28,


 6078 - وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بن أَبِى شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بن أَبِى بُكَيْرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بن طَهْمَانَ حَدَّثَنِى سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- « إِنِّى لأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَىَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّى لأَعْرِفُهُ الآنَ ».


29,


6142 - حَدَّثَنِى الْوَلِيدُ بن شُجَاعِ بن الْوَلِيدِ السَّكُونِىُّ حَدَّثَنِى أَبِى - رَحِمَهُ اللَّهُ - حَدَّثَنِى زِيَادُ بن خَيْثَمَةَ عَنْ سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ « أَلاَ إِنِّى فَرَطٌ لَكُمْ عَلَى الْحَوْضِ وَإِنَّ بُعْدَ مَا بَيْنَ طَرَفَيْهِ كَمَا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ كَأَنَّ الأَبَارِيقَ فِيهِ النُّجُومُ ».


30,


6179 - حَدَّثَنَا يَحْيَى بن يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ عَنْ سماك بن حرب قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بن سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ نَعَمْ كَثِيرًا كَانَ لاَ يَقُومُ مِنْ مُصَلاَّهُ الَّذِى يُصَلِّى فِيهِ الصُّبْحَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ قَامَ وَكَانُوا يَتَحَدَّثُونَ فَيَأْخُذُونَ فِى أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَيَضْحَكُونَ وَيَتَبَسَّمُ -صلى الله عليه وسلم-.


31,


6216 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبن الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بن سَمُرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- ضَلِيعَ الْفَمِ أَشْكَلَ الْعَيْنِ مَنْهُوسَ الْعَقِبَيْنِ. قَالَ قُلْتُ لِسماك مَا ضَلِيعُ الْفَمِ قَالَ عَظِيمُ الْفَمِ. قَالَ قُلْتُ مَا أَشْكَلُ الْعَيْنِ قَالَ طَوِيلُ شَقِّ الْعَيْنِ. قَالَ قُلْتُ مَا مَنْهُوسُ الْعَقِبِ قَالَ قَلِيلُ لَحْمِ الْعَقِبِ.
32,


6229 - وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ سُلَيْمَانُ بن دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بن سَمُرَةَ سُئِلَ عَنْ شَيْبِ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- فَقَالَ كَانَ إِذَا دَهَنَ رَأْسَهُ لَمْ يُرَ مِنْهُ شَىْءٌ وَإِذَا لَمْ يَدْهُنْ رُئِىَ مِنْهُ.


33,


6391 - حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بن أَبِى شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بن حرب قَالاَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بن مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سماك بن حرب حَدَّثَنِى مُصْعَبُ بن سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ نَزَلَتْ فِيهِ آيَاتٌ مِنَ الْقُرْآنِ - قَالَ - حَلَفَتْ أُمُّ سَعْدٍ أَنْ لاَ تُكَلِّمَهُ أَبَدًا حَتَّى يَكْفُرَ بِدِينِهِ وَلاَ تَأْكُلَ وَلاَ تَشْرَبَ. قَالَتْ زَعَمْتَ أَنَّ اللَّهَ وَصَّاكَ بِوَالِدَيْكَ وَأَنَا أُمُّكَ وَأَنَا آمُرُكَ بِهَذَا. قَالَ مَكَثَتْ ثَلاَثًا حَتَّى غُشِىَ عَلَيْهَا مِنَ الْجَهْدِ فَقَامَ ابن لَهَا يُقَالُ لَهُ عُمَارَةُ فَسَقَاهَا فَجَعَلَتْ تَدْعُو عَلَى سَعْدٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِى الْقُرْآنِ هَذِهِ الآيَةَ (وَوَصَّيْنَا الإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا) (وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِى) وَفِيهَا (وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوفًا) قَالَ وَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- غَنِيمَةً عَظِيمَةً فَإِذَا فِيهَا سَيْفٌ فَأَخَذْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ الرَّسُولَ -صلى الله عليه وسلم- فَقُلْتُ نَفِّلْنِى هَذَا السَّيْفَ فَأَنَا مَنْ قَدْ عَلِمْتَ حَالَهُ. فَقَالَ « رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ ». فَانْطَلَقْتُ حَتَّى إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أُلْقِيَهُ فِى الْقَبَضِ لاَمَتْنِى نَفْسِى فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ أَعْطِنِيهِ. قَالَ فَشَدَّ لِى صَوْتَهُ « رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ ». قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ (يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأَنْفَالِ) قَالَ وَمَرِضْتُ فَأَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- فَأَتَانِى فَقُلْتُ دَعْنِى أَقْسِمْ مَالِى حَيْثُ شِئْتُ. قَالَ فَأَبَى. قُلْتُ فَالنِّصْفَ. قَالَ فَأَبَى. قُلْتُ فَالثُّلُثَ. قَالَ فَسَكَتَ فَكَانَ بَعْدُ الثُّلُثُ جَائِزًا. قَالَ وَأَتَيْتُ عَلَى نَفَرٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرِينَ فَقَالُوا تَعَالَ نُطْعِمْكَ وَنَسْقِيكَ خَمْرًا. وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ الْخَمْرُ - قَالَ - فَأَتَيْتُهُمْ فِى حَشٍّ - وَالْحَشُّ الْبُسْتَانُ - فَإِذَا رَأْسُ جَزُورٍ مَشْوِىٌّ عِنْدَهُمْ وَزِقٌّ مِنْ خَمْرٍ - قَالَ - فَأَكَلْتُ وَشَرِبْتُ مَعَهُمْ - قَالَ - فَذُكِرَتِ الأَنْصَارُ وَالْمُهَاجِرُونَ عِنْدَهُمْ فَقُلْتُ الْمُهَاجِرُونَ خَيْرٌ مِنَ الأَنْصَارِ - قَالَ - فَأَخَذَ رَجُلٌ أَحَدَ لَحْيَىِ الرَّأْسِ فَضَرَبنى بِهِ فَجَرَحَ بِأَنْفِى فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- فَأَخْبَرْتُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِىَّ - يَعْنِى نَفْسَهُ - شَأْنَ الْخَمْرِ (إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنْصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ)


34,


6392 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بن بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب عَنْ مُصْعَبِ بن سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ أُنْزِلَتْ فِىَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ. وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ سماك وَزَادَ فِى حَدِيثِ شُعْبَةَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا بِعَصًا ثُمَّ أَوْجَرُوهَا. وَفِى حَدِيثِهِ أَيْضًا فَضَرَبَ بِهِ أَنْفَ سَعْدٍ فَفَزَرَهُ وَكَانَ أَنْفُ سَعْدٍ مَفْزُورًا.


35,


7181 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ الْحَكَمُ بن عَبْدِ اللَّهِ الْعِجْلِىُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ يُحَدِّثُ عَنْ خَالِهِ الأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِى الأَحْوَصِ وَقَالَ فِى حَدِيثِهِ فَقَالَ مُعَاذٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِهَذَا خَاصَّةً أَوْ لَنَا عَامَّةً قَالَ « بَلْ لَكُمْ عَامَّةً ».


36,


7515 - حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بن سَعِيدٍ وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِىُّ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سماك بن حرب عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- يَقُولُ « لَتَفْتَحَنَّ عِصَابَةٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ أَوْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ كَنْزَ آلِ كِسْرَى الَّذِى فِى الأَبْيَضِ ». قَالَ قُتَيْبَةُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ. وَلَمْ يَشُكَّ.


37,


7516 - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَابن بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بن سَمُرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِى عَوَانَةَ.


38,


7652 - وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن الْمُثَنَّى وَابن بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبن الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سماك بن حرب قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ يَخْطُبُ قَالَ ذَكَرَ عُمَرُ مَا أَصَابَ النَّاسُ مِنَ الدُّنْيَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- يَظَلُّ الْيَوْمَ يَلْتَوِى مَا يَجِدُ دَقَلاً يَمْلأُ بِهِ بَطْنَهُ

தொழும் போது பல் துலக்குதல்

தொழும் போது பல் துலக்குதல்

ஷாபி மத்ஹபைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறிக் கொள்பவர்கள் தொழுகையில் வரிசையில் நின்றவுடன். இகாமத் சொல்லி முடித்தவுடன் தங்கள் சட்டைப் பையில் உள்ள குச்சியை எடுத்து பல்லைத் துலக்கி விட்டு அப்படியே அந்தக் குச்சியை சட்டைப் பைக்குள் போட்டுக் கொண்டு தொழுகின்றனர். கேரளாவிலும் ஷாபி மத்ஹபைப் பின்பற்றும் சில அரபு நாடுகளிலும் இந்த வழக்கம் காணப்படுகின்றது.

தமிழகத்திலும் ஷாபி மத்ஹபைப் பின்பற்றும் பல ஊர்களில் இந்த வழக்கம் முன்னர் அதிக அளவில் காணப்பட்டது. இப்போது இது பெருமளவு குறைந்து விட்டது.

ஷாபி மத்ஹபின் நூல்களிலும் இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது. எனவே இது பற்றி உண்மை நிலையை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

எனது சமுதாயத்திற்கு நான் சிரமம் தந்தவனாகி விடுவேன் என்பது இல்லாவிட்டால் ஒவ்வொரு தொழுகையின் போதும் பல் துலக்குமாறு நான் கட்டளையிட்டிருப்பேன் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா (ரலி),

நூல் : புகாரி 887

இந்த ஹதீஸ் வேறு பல நூல்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது. ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் பல் துலக்குமாறு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) கட்டளையிட்டுள்ளதால் தொழுகைக்காக நின்றவுடன் பல் துலக்க வேண்டும் என்று இந்த நபிமொழியை அவர்கள் விளங்கியுள்ளனர்.

பல் துலக்குதல் என்றால் பல்லிலுள்ள அழுக்குகளை அகற்ற வேண்டும் என்பது தான். இவர்கள் தொழுகையில் நின்றவுடன் குச்சியால் பல் துலக்கி அந்த அழுக்கை விழுங்குகின்றனர். பல் துலக்கிய குச்சியைக் கழுவாமல் சட்டைப் பையில் வைக்கின்றனர்.

சுகாதாரத்தை வலியுறுத்துவதற்காக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறிய வழிமுறையை சுகாதாரத்திற்கு எதிரானதாக ஆக்கி விட்டனர்.

மத்ஹபுடைய அறிஞர்கள் என்போருக்கு போதிய ஆராய்ச்சித் திறன் இல்லை என்பதற்கு இதை ஒரு சான்றாக எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

ஒருவர் உளூச் செய்வதற்கு முன் பல் துலக்கி, பின்னர் உளூச் செய்து தொழுதால் அவர் தொழுகைக்கு முன் பல் துலக்கியவராவார். இதைத் தான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இங்கே குறிப்பிடுகின்றார்கள்.

மேலும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் செயல் விளக்கத்தின் அடிப்படையில் தான் இந்தச் செய்தியை விளங்க வேண்டும். அவர்கள் எந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்திலும் தொழுகை நடத்தும் இடத்தில் நின்று கொண்டு பல் துலக்கியதில்லை. உளுச் செய்வதற்கு முன்னர் தான் பல் துலக்குவது அவர்களது வழக்கமாகும்.

மேலும் முஸ்னத் அஹ்மத் 9548 வது ஹதீஸில்.


“என் சமுதாயத்திற்கு சிரமம் தந்தவனாக நான் ஆகி விடுவேன் என்பது இல்லையானால் ஒவ்வொரு உளூவின் போதும் பல் துலக்குமாறு நான் கட்டளையிட்டிருப்பேன்” என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இடம் பெற்றுள்ளது. இதையும் அபூஹுரைரா (ரலி) தான் அறிவிக்கின்றார்கள்.
எனவே ஒவ்வொரு தொழுகையின் போதும் என்பதை வ்வொரு உளூவின் போதும் என்று தான் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இரத்தப் போக்கு நோயுடைய பெண்ணுக்கு, “ஒவ்வொரு தொழுகையின் போதும் குளித்துக் கொள்” என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்.
(முஸ்லிம் 502)

தொழுகைக்குத் தயாராக நின்றவுடன் அந்த இடத்தில் ளித்து அந்த இடத்திலேயே தொழ வேண்டும் என்பது இதன் அர்த்தமல்ல! மாறாக தொழுகைக்கு வருவதற்கு முன் குளித்து உடை மாற்றிப் பின்னர் தொழ வேண்டும் என்பது தான் இதன் பொருள்.

 நாகரீகத்தைக் கற்றுத் தர வந்த நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் கட்டளையை அநாகரீகச் செயலுக்கு ஆதாரமாக்கி விட்டனர். பல்லைத் துலக்கி விட்டு எச்சிலைத் துப்பாததும், வாய் கொப்பளிக்காததும் எப்படி பல் துலக்குவதாகும் என்ற சாதாரண சிந்தனை கூட இவர்களுக்கு இருக்கவில்லை. ஷாபி மத்ஹபின் மிகப் பெரிய அறிஞர்கள் எனக் கருதப் படுவோர் கூட இந்த ஹதீஸை சிறுபிள்ளைத் தனமாக விளங்கியுள்ளனர்.

அப்ஸா பின்த் இக்பால் 

கிதாபை பார்த்து கிதாப்

1.கன்ஸுல் உம்மால் 

2.மிஷ்காத்

3.ரியாளுஸ்ஸாலிஹீன்

4.அல் முன்தகா

5.ஜாமிவுல் உஸூல்

6.ஷரஹ் சுன்னாஹ்

இன்னும் பல கித்தாப்கள் உள்ளன இதை போல்

 இந்த கித்தாபில் என்ன செய்திகள் இருக்கும் என்றால் 

புகாரி முஸ்லிம் திர்மிதீ நஸாயீ தப்ரானி ஹாகிம் அபூதாவூத் அஹ்மத் இப்னுமாஜா இப்னு ஹிப்பான் 

போன்ற நூலில் இருந்து எழுதப்பட்ட நூல் 

சுக்கமாக சொல்லுவதாக இருந்தால்  கித்தாபை பார்த்து கித்தாப் எழுதி இருக்கிறார்கள்

ஸனத் இருக்காது ஹதீஸ் எழுதி இருக்கும் ஹதீஸ் கீழ் புகாரியில் உள்ளது முஸ்லிமில் உள்ளது திர்மிதீயில் உள்ளது என்று குறிப்பிட்டு இருக்கும் 

உதாரணம்  ரியாளுஸ்ஸாலிஹீன் இருந்து ஒரு செய்தியை பதிகிறேன் பாருங்கள்

وعن أمير المؤمنين أبي حفص عمر بن الخطاب بن نفيل بن عبد العزى بن رياح بن قرط بن رزاح بن عدى بن لؤى ابن غالب القرشى العدوى‏.‏ رضي الله عنه، قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏

‏ إنما الأعمال بالنيات، وإنما لكل امرىء ما نوى فمن كانت هجرته إلى الله ورسوله فهجرته إلى الله ورسوله، ومن كانت هجرته لدنيا يصيبها، أو امرأة ينكحها فهجرته إلى ما هاجر إليه‏"

Narrated 'Umar bin Al-Khattab (May Allah be pleased with him), reported:

Messenger of Allah (pbuh) said, "The deeds are considered by the intentions, and a person will get the reward according to his intention. So whoever emigrated for Allah and His Messenger, his emigration will be for Allah and His Messenger; and whoever emigrated for worldly benefits or for a woman to marry, his emigration would be for what he emigrated for".

<b>[Al-Bukhari and Muslim]</b>.

Arabic/English book reference : Book 1, Hadith 1

இறைவன் வருவான் உருவத்தில்

அல்லாஹ்வை மட்டும் வணங்கிய மக்கள் மட்டும் தாங்கள் வணங்கிய அல்லாஹ்வை எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டு இருக்கும்போது அவர்களிடம்

(فيأتيهم الجبار في صورة )
இறைவன் வாருவான்

صورة

உருவத்தில்

புகாரி 806+7440

7002 حدثنا يحيى بن بكير حدثنا الليث بن سعد عن خالد بن يزيد عن سعيد بن أبي هلال عن زيد عن عطاء بن يسار عن أبي سعيد الخدري قال قلنا يا رسول الله هل نرى ربنا يوم القيامة قال هل تضارون في رؤية الشمس والقمر إذا كانت صحوا قلنا لا قال فإنكم لا تضارون في رؤية ربكم يومئذ إلا كما تضارون في رؤيتهما ثم قال ينادي مناد ليذهب كل قوم إلى ما كانوا يعبدون فيذهب أصحاب الصليب مع صليبهم وأصحاب الأوثان مع أوثانهم وأصحاب كل آلهة مع آلهتهم حتى يبقى من كان يعبد الله من بر أو فاجر وغبرات من أهل الكتاب ثم يؤتى بجهنم تعرض كأنها سراب فيقال لليهود ما كنتم تعبدون قالوا كنا نعبد عزير ابن الله فيقال كذبتم لم يكن لله صاحبة ولا ولد فما تريدون قالوا نريد أن تسقينا فيقال اشربوا فيتساقطون في جهنم ثم يقال للنصارى ما كنتم تعبدون فيقولون كنا نعبد المسيح ابن الله فيقال كذبتم لم يكن لله صاحبة ولا ولد فما تريدون فيقولون نريد أن تسقينا فيقال اشربوا فيتساقطون في جهنم حتى يبقى من كان يعبد الله من بر أو فاجر فيقال لهم ما يحبسكم وقد ذهب الناس فيقولون فارقناهم ونحن أحوج منا إليه اليوم وإنا سمعنا مناديا ينادي ليلحق كل قوم بما كانوا يعبدون وإنما ننتظر ربنا قال.

[ #فيأتيهم_الجبار_في #صورة ]

 غير صورته التي رأوه فيها أول مرة فيقول أنا ربكم فيقولون أنت ربنا فلا يكلمه إلا الأنبياء فيقول هل بينكم وبينه آية تعرفونه فيقولون الساق فيكشف عن ساقه فيسجد له كل مؤمن ويبقى من كان يسجد لله رياء وسمعة فيذهب كيما يسجد فيعود ظهره طبقا واحدا ثم يؤتى بالجسر فيجعل بين ظهري جهنم قلنا يا رسول الله وما الجسر قال مدحضة مزلة عليه خطاطيف وكلاليب وحسكة [ص: 2707] مفلطحة لها شوكة عقيفاء تكون بنجد يقال لها السعدان المؤمن عليها كالطرف وكالبرق وكالريح وكأجاويد الخيل والركاب فناج مسلم وناج مخدوش ومكدوس في نار جهنم حتى يمر آخرهم يسحب سحبا فما أنتم بأشد لي مناشدة في الحق قد تبين لكم من المؤمن يومئذ للجبار وإذا رأوا أنهم قد نجوا في إخوانهم يقولون ربنا إخواننا كانوا يصلون معنا ويصومون معنا ويعملون معنا فيقول الله تعالى اذهبوا فمن وجدتم في قلبه مثقال دينار من إيمان فأخرجوه ويحرم الله صورهم على النار فيأتونهم وبعضهم قد غاب في النار إلى قدمه وإلى أنصاف ساقيه فيخرجون من عرفوا ثم يعودون فيقول اذهبوا فمن وجدتم في قلبه مثقال نصف دينار فأخرجوه فيخرجون من عرفوا ثم يعودون فيقول اذهبوا فمن وجدتم في قلبه مثقال ذرة من إيمان فأخرجوه فيخرجون من عرفوا قال أبو سعيد فإن لم تصدقوني فاقرءوا ( إن الله لا يظلم مثقال ذرة وإن تك حسنة يضاعفها ) فيشفع النبيون والملائكة والمؤمنون فيقول الجبار بقيت شفاعتي فيقبض قبضة من النار فيخرج أقواما قد امتحشوا فيلقون في نهر بأفواه الجنة يقال له ماء الحياة فينبتون في حافتيه كما تنبت الحبة في حميل السيل قد رأيتموها إلى جانب الصخرة وإلى جانب الشجرة فما كان إلى الشمس منها كان أخضر وما كان منها إلى الظل كان أبيض فيخرجون كأنهم اللؤلؤ فيجعل في رقابهم الخواتيم فيدخلون الجنة فيقول أهل الجنة هؤلاء عتقاء الرحمن أدخلهم الجنة بغير عمل عملوه ولا خير قدموه فيقال لهم لكم ما رأيتم ومثله معه [ص: 2708] وقال حجاج بن منهال حدثنا همام بن يحيى حدثنا قتادة عن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال يحبس المؤمنون يوم القيامة حتى يهموا بذلك فيقولون لو استشفعنا إلى ربنا فيريحنا من مكاننا فيأتون آدم فيقولون أنت آدم أبو الناس خلقك الله بيده وأسكنك جنته وأسجد لك ملائكته وعلمك أسماء كل شيء لتشفع لنا عند ربك حتى يريحنا من مكاننا هذا قال فيقول لست هناكم قال ويذكر خطيئته التي أصاب أكله من الشجرة وقد نهي عنها ولكن ائتوا نوحا أول نبي بعثه الله إلى أهل الأرض فيأتون نوحا فيقول لست هناكم ويذكر خطيئته التي أصاب سؤاله ربه بغير علم ولكن ائتوا إبراهيم خليل الرحمن قال فيأتون إبراهيم فيقول إني لست هناكم ويذكر ثلاث كلمات كذبهن ولكن ائتوا موسى عبدا آتاه الله التوراة وكلمه وقربه نجيا قال فيأتون موسى فيقول إني لست هناكم ويذكر خطيئته التي أصاب قتله النفس ولكن ائتوا عيسى عبد الله ورسوله وروح الله وكلمته قال فيأتون عيسى فيقول لست هناكم ولكن ائتوا محمدا صلى الله عليه وسلم عبدا غفر الله له ما تقدم من ذنبه وما تأخر فيأتوني فأستأذن على ربي في داره فيؤذن لي عليه فإذا رأيته وقعت ساجدا فيدعني ما شاء الله أن يدعني فيقول ارفع محمد وقل يسمع واشفع تشفع وسل تعط قال فأرفع رأسي فأثني على ربي بثناء وتحميد يعلمنيه ثم أشفع فيحد لي حدا فأخرج فأدخلهم الجنة قال قتادة وسمعته أيضا يقول فأخرج فأخرجهم من النار وأدخلهم الجنة ثم أعود الثانية فأستأذن على ربي في داره فيؤذن لي عليه فإذا رأيته وقعت ساجدا فيدعني ما شاء الله أن يدعني ثم يقول ارفع محمد وقل يسمع واشفع تشفع وسل تعط قال فأرفع رأسي فأثني على ربي بثناء وتحميد يعلمنيه قال ثم أشفع فيحد لي حدا فأخرج فأدخلهم الجنة قال قتادة وسمعته يقول فأخرج فأخرجهم من النار وأدخلهم الجنة ثم أعود الثالثة فأستأذن على ربي في داره فيؤذن لي عليه فإذا رأيته وقعت ساجدا فيدعني ما شاء الله أن يدعني ثم يقول ارفع محمد وقل يسمع واشفع تشفع وسل تعطه قال فأرفع رأسي فأثني على ربي بثناء وتحميد يعلمنيه قال ثم أشفع فيحد لي حدا فأخرج فأدخلهم الجنة قال قتادة وقد سمعته يقول فأخرج فأخرجهم من النار وأدخلهم الجنة حتى ما يبقى في النار إلا من حبسه القرآن أي وجب عليه الخلود قال ثم تلا هذه الآية ( عسى أن يبعثك ربك مقاما محمودا ) قال وهذا المقام المحمود الذي وعده نبيكم صلى الله عليه وسلم

அப்ஸா பின்த் இக்பால் 

இறைவன் எப்படி உருவானான்

பார்த்தவுடன் தெரியும் பொய்ச் செய்திகள்!

இறைவன் எப்படி உருவானான்?

قال أخبرت عن محمد بن سجاع التلخى [ شجاع البلخى ] قال أخبرني حبان ابن هلال عن حماد بن سلمة عن أبى المهزم عن أبى هريرة قال: « قيل يا رسول الله مم ربنا من ما مرور قال لامن الارض ولا من سماء، خلق خيلا فأجراها فعرقت فخلق نفسه من ذلك العرق « وقد رواه عبد العزيز بن محمد بن أحمد بن منده عن محمد بن سجاع [ شجاع ] فقال فيه: « إن الله عزوجل خلق الفرس فأجراها

فبرقت [فعرقت ] ثم خلق نفسه منها))

هذا حديث لا يشك في وضعه، وما وضع مثل هذا مسلم، وإنه لمن أرك الموضوعات وأدبرها، إذ هو مستحيل لان الخالق لا يخلق نفسه.

அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே அல்லாஹ் எதிலிருந்து உருவானான்? என்று கேட்கப்பட்டது. அவன் பூமியிலோ வானத்திலோ உருவாகவில்லை. ஓடும் தண்ணீரிலிருந்து உருவானான்.

(எப்படி எனில்) குதிரையை இறைவன் படைத்து வேகமாக ஓடச் செய்தான். அதிலிருந்து வேர்வை வந்தது. அதிலிருந்து தன்னை படைத்துக் கொண்டான் என்று பதிலளித்தார்கள்.

அறிவிப்பவர் அபூஹுரைரா (ரலி),நூல் அல்மவ்ளூஆத், பாகம்:1, பக்கம் :105)

படிக்கும் போதே இது பொய்யான செய்தி என்பதை நமது அறிவு சொல்லிவிடும். குதிரையைப் படைத்து அதன் வேர்வையில் அல்லாஹ் தன்னைப் படைத்தான் என்றால் குதிரைக்கு முன்னரே இறைவன் இருந்தான் என்பது தெளிவாக விளங்கும். இது புத்தியற்றவனின் உளறல் என்று நமக்குத் தெரிந்தாலும் இதை இட்டுக்கட்டியவன் யார் என்ற விவரத்தையும் அறிஞர்கள் நமக்கு தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்கள்.

இதை பதிவு செய்த இப்னுல் ஜவ்ஸி அவர்கள் பின்வருமாறு கூறுகிறார்கள்.

الموضوعات لابن الجوزي - (1 / 105(وقد اتهم علماء الحديث بوضع هذا الحديث محمد بن سجاع ) شجاع

இந்தச் செய்தியை முஹம்மத் பின் ஷஜா என்பவன்தான் இட்டுக்கட்டி கூறியுள்ளான் என்று ஹதீஸ்கலை அறிஞர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.      நூல் அல்மவ்ளூஆத், பாகம் :1, பக்கம்:105

முஹம்மத் பின் ஷஜா என்பவன் இட்டுக்கட்டிச் சொல்லும் பழக்கமுள்ளவன் என்பதை இப்னு அதீ அவர்கள் அல்காமில் என்ற நூலில் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்கள்.

அப்ஸா பின்த் இக்பால்